پس چندان كه ضعف لازم نقصان كيفيّت بر طرف شود ، گذارند و چون اندك نشاط ظاهر شود « 1 » بيرون آرند و هرچند جندبيدستر مصلح آن مضرّت است امّا بالكليّه زايل نمىشود . ديگر حبّى مىتوان كرد از افيون صرف يا مركّب از ادويه كه معتاد به آن مداومت نمايد كه آن حبّ در معده زود حل نشود بلكه بماند تا آخر روز و طريق آن ، آن است كه موم را با قدرى روغن بادام بگدازند و اين حب‌ّها را به آن آلوده سازند و آخر شب فرو برند و امتحان كنند كه چه وقت كيفيّت مىرسد و اگر شخصى چند باره مىخورد صباح را بىغلاف موم ترتيب دهد و ظهر را با غلاف از موم و قند سوده ، تا زود حل نشود به واسطهء قند ، و جهت عصر حبّى كه موم تنها غلاف او باشد تا دير بگدازد و اين اقسام را به تجربه تحقيق كردن در ماه شعبان اولى است تا در رمضان ايمن باشند و اگر اين حبّ موم را نقطه نقطه يا خط خط از او بتراشند زودتر حل شود كه تشويشى نبيند و بدانكه شياف از همه آسان‌تر است اما مضرت او عظيم است « 2 » . اين است آنچه از سويداى دل در سواد مسوّده ابراز نموده شد بىاستعانت از كتابى .

--> ( 1 ) . ل و آ : پس چندانكه ضعف كم گردد و اندك نشاطى حاصل شود . ( 2 ) . الف ، ل : و اگر شياف نكند مضرّت او عظيم است اگر چه آسان‌تر از شقوق ديگر است . ( از نسخه عليگر جايگزين شد )